Jan-Willem Antheunisse is nog een paar dagen aan het zwoegen om de aflevering helemaal af te krijgen. Met die heerlijk rauwe, en zo herkenbare, stem wordt het vrijdagavond een feestje. Om 18:30 uur is de uitzending voor het eerst op tv. En daarna wordt hij ieder herhaald en later op het internet gezet. Kieken ôôr!

Tijdens dit soort kleine nieuwsonderwerpen heb je vaak te maken met mensen die (bijna) nog nooit op tv zijn geweest. Voor hen is het dus altijd extra spannend. Ik help ze altijd wat tijdens de opnames, leg ze bijvoorbeeld uit dat ze vooral zichzelf moeten zijn en dat ze echt niet zenuwachtig moeten zijn. Gaat er iets fout dan doen we het overnieuw. Die credits gun ik de nieuwkomers in televisieland. “Ik ga niet weg voor we allebei tevreden zijn,” is dan ook vaak mijn eindzin na een voorgesprek.

Het leuke is dat dit soort mensen ook nog eens de hele familie- en vriendenkring opbellen dat ze op tv zijn. Dat is voor een Omroep natuurlijk altijd mooie reclame. Alleen… het kan wel eens doorschuiven!

Na de voicemail helemaal te hebben gehoord kreeg ik direct telefoon van de eindredacteur van dienst. ” Sorry van je item, maar er kwam op het allerlaatste moment een onderwerp tussen wat belangrijker was.” Met toch ietwat lood in mijn schoenen belde ik de meneer van de voicemail op. Hij was al wat gesust, maar het zat hem nog niet helemaal lekker.

Hij begon uit te leggen dat hij vrijwilliger was bij een bejaardenhuis. Meneer was zo trots dat hij het aan echt iedereen had verteld. Collega-vrijwilligers hadden de stoute schoenen aangetrokken en een poster gemaakt dat hij op tv kwam. En die poster hing door alle gangen. Het nuttigen van het avondeten werd zelfs met een half uur vervroegd om zeker niets te missen van het item. En daar zaten ze dan… 72 bejaarden in een zaal voor een groot scherm te kijken naar de reportage op Omroep Zeeland…. alleen die reportage, die kwam er dus niet… die dag.

Wanneer is iets een ramp en wanneer een rampje? Een dorp van 2000 inwoners volledig onder de asbest? Mensen die dagenlang niet meer in of uit hun huis kunnen. Straten, daken, tuinen en speelplaatsen moeten dagenlang worden schoon gemaakt. Is dat nou een ramp, of een rampje?
Gistermiddag was er brand in een caravan in een leegstaande loods van het AMAC-terrein in ‘s-Heerenhoek. Het was op klaarlichte dag waardoor omwonenden snel de brandweer konden alarmeren. Binnen een kwartier kon het teken brandmeester worden gegeven. Hulde aan de brandweer, maar een tweetje van een vrijwillige brandweerman, die aanwezig was, verontruste me.

De locatie leent zich wel voor vandalisme. Tijd om te slopen voordat het echt gaat met al dat asbest.

Op het Amac-terrein werden landbouwmachines gemaakt. Het ging voor de wind, maar door recessie en concurrentie moest het bedrijf in 2005 de deuren sluiten. Sindsdien staat het drie voetbalvelden grote terrein te verpauperen. Plannen voor een nieuwe woonwijk op die plek zijn in het verleden gestrand. Wat rest zijn 10 grote gebouwen vol asbest. Door de verpaupering heeft het een grote aantrekkingskracht op de jeugd. Er is al een speelfilm gemaakt, maar het gebouw trekt ook anderen aan. Er wordt wel eens vuurtje gestookt en een paar maanden geleden werden er nog 2 mannen opgepakt omdat ze koper van het gebouw jatten. Zo vreemd is het niet, want om op terrein te komen moet je alleen een lullig Heras-hekwerkje over.

Het AMAC-terrein was ook al eerder in het nieuws. Het heeft de eer om in de top 10 van meest vervuilde gebieden van Zeeland te staan. Hieperdepiep, hoeraaa! Plannen om het terrein schoon te maken waren er regelmatig, maar een datum van uitvoering is er nog lang niet en dus zal het terrein met de maand verpauperen.
Op dit moment is het AMAC-terrein eigendom van Sagro. Het grondverzetsbedrijf, ook uit ‘s-Heerenhoek, doet er niets mee en heeft zelfs tot 2015 de tijd om het te laten staan zoals het nu is.
Wanneer het brandje van gistermiddag niet snel was gesignaleerd dan had het dak snel in de fik kunnen staan. En wanneer het dak in brand staat dan is het overslaan naar andere loodsen een mogelijkheid. Met het zuidwesten windje van vanmiddag, had het dorp onder de asbest kunnen liggen.
Ik als dorpsbewoner hoop dat er snel iets met het AMAC-gebouw gaat gebeuren, want anders gaan we er toch nog eens achter komen of je een dorp vol asbest een ramp of rampje noemt.

UPDATE: De PVDA wil inmiddels dat de gebouwen gesloopt worden.

1 okt: De ochtend van de Kustmarathon was het de beurt aan de mountainbikers om in Burgh-Haamstede te komen. Genoten van de prachtige zonsopkomst en de sliert van renners langs de Zeeuwse kust.

1 okt: Deze foto is te leuk om niet te gebruiken. Had er iemand een pizza besteld!? (@matthewgideonse)

3 okt: Dag lekkere nazomer.

13 okt: Met mijn lieverd een dagje naar het mooie Gent.

27 okt: Verse suukerpeeën!

15 nov: U komt voor een identiteitskaart?

19 nov: De intocht van de Goedheiligman in Zierikzee. Wij waren daar voor een aflevering van Editie 2011. foto: @yabeau

26 nov: Nog een opname van Editie 2011. Nu de Zeeuws-Vlaamse volkssport krulbollen.

3 dec: “Is dat allemaal voor mij!?”

13 dec: On the road again… pompidompidom.

18 dec: Iets later lagen er op deze plek 5 auto’s in de berm.

19 dec: En plots waren 620 mannen en vrouwen van Zalco hun baan kwijt zijn. Een avond met verhalen van mannen die de hypotheeklasten niet meer konden dragen, moeten gaan lenen voor de opleiding van hun kinderen en een toekomst van onzekerheid. Ik wens ze allemaal een nieuwe baan in 2012. En jullie trouwe volgers, maak er mooi en gezond 2012 van. Tot volgend jaar!

6 jul: Ik had me een tijd verzet tegen de aanschaf van een iPad. “Liever een laptop!” Toen de schootcomputer het begaf toch één aangeschaft en wat zijn we er blij mee. Ja we, want Jes is hoofdgebruiker van de Pad. Zo makkelijk in gebruik en eigenlijk kan je er net zoveel mee als een laptop.

9 jul: Johnny Hoogerland pakt zijn eerste bolletjestrui ten koste van Laurent Roux. Een tweetje over dit feit werd de volgende dag in de PZC geplaatst.

10 jul: De foto’s van zijn val kennen we. De plaatjes van zijn been als een rollade natuurlijk ook. Ik vond dit snapshot met vader en zoon eigenlijk het mooiste plaatje van die dag… die tranen van vader Cees, kippenvel!

11 jul: Ja, dat muurtje van mei was nog niet geheel weg. Dan maar inzet van de zware mannen. Met succes, want het muurtje was binnen 3 uur weg.

15 jul: Let vooral op die bril! :-)

24 jul: Het einde van drie weken Tourfeest. Een winnaar die mij niet kan bekoren, maar wel spanning tot de voorlaatste dag.

30 jul: Een plaatje tijdens ‘Jumpin de Weel’. In de zak van Zuid-Beveland beter bekend als het stoofvleesfestival.

1 aug: Drie weken lang tegen het beeldscherm schreeuwen tijdens de Tour. Dan wil je ze in het echie natuurlijk ook even aanmoedigen. De Draai van de Kaai in Roosendaal.

11 aug: Groen rijden was nog nooit zo makkelijk.

14 aug: Met Petekind Li Chen (en Monky rond haar nek) op de kermis in Goes. Waarom eendjes vangen wanneer het met ballen veel leuker is?

11 aug: Twee ontzettend vrolijke mensen in Central Park in New York. Wat hebben we een fantastische vakantie gehad in de US. De blogjes van die vakantie zijn hier nog eens terug te zien.

24 aug: De knal. De bom. Maar waar kwam die toch vandaan? In het holst van de nacht op pad naar waar die gigantische explosie vandaan kwam. De paar keien op het strandje konden mij niet overtuigen dat hier iets gebeurd was. Vijftig meter verder bleek toch een volledig ponton te zijn opgeblazen. Eigenlijk nog steeds pijn in mijn donder dat ik de volgende morgen niet ben gaan kijken.

29 aug: Als je zoiets aantreft in de vroege morgen op de bank dan kan mijn dag niet meer stuk.

6 apr: Het opmerkelijkste item wat ik afgelopen jaar heb gedraaid. Je overleden hond als jas.

16 apr: Maanden getraind voor 150 kilometer over de Limburgse heuvels. Wat hadden we een lol voor de start… maar uiteindelijk wél uitgereden.

17 apr: Johnny’s spieren staan gespannen voor zijn Amstel Gold Race.

19 apr: Ach gossie.

10 mei: De triest herdenking van Wouter Weylandt. Wat een kippenvel moment.

14 mei: Met frisse moed aan het muurtje begonnen. Niet wetend dat de zelfde grootte ook nog onder de grond lag. In beton!

24 apr: Zomaar een dagje regieën. Push the button.

4 jun: De cursus, hoe leg je Woody het kattenluik uit. Na 3 weken hadden we succes!

5 jun: Nog een keer Def Americans. Nu op Klomppop.

11 jun: Achter de pamperboy’s van start voor de Ride for the Roses.

17 jun: Een uiltje knappen.

22 jun: Donkere wolken boven de Bru-68.

15 jan: Een bloemtje!? Voor mij!? Waarom!? Wat!? Al 10 jaar in dienst bij Omroep Zeeland!? Sjees!

2 feb: Mijn trainingsritje op de Tacx in de PZC. Intussen al veel opgereden, maar nog steeds geen Ventoux beklommen. Kris Derks (@krisderks) heeft er een leuk stuk van gemaakt!

15 feb: Aanwezig bij de laatste werkdag van Cees Slager in de Tweede Kamer.

19 feb: Kaasfondue heerst! Maar dan moet de bodem van de pan er wel tegen kunnen.

6 maa: Negen uur op de zondagochtend… met de bbq aan. Tijdens carnaval geen enkel probleem!

8 maa: Drie dagen carnaval eindigt met de 7-sprong.

12 maa: Afkicken van de carnavalsmuziek met de Def Americans in de Piek in Vlissingen.

19 maa: Stroa! Wat? Stroaa!! Hu!? Strooooaaaa!!! Wat zeg je nou? Stroa!

25 maa: Duizenden legkippen worden geruimd in Hansweert. Sneu!

26 maa: De ‘s-Heerenhoekse Segway :-)

Morgen deel 2: april t/m juni

Oap boane eehne, de ploehe van Pl’ddet tehen de ploewhe van Neisens… Op boane tweeje…

Ik ben beland in een wereld waar het lijkt of de tijd 20 jaar heeft stil gestaan. In het houten kot ruikt het naar vers gezette koffie en au de toilette voor ouwe mannen. Als je hier niet bekend bent zou je een kaartmiddag voor ouderen verwachten, maar hier wordt topsport bedreven. In de kooien wordt het bolspel gespeeld. Een sport die voor de leek nog het meest weg heeft van jeu de boule, maar het kleine balletje is vervangen door een paaltje (staak) en de ijzeren ballen vervangen door houten discs die op kazen lijken.

Oap boane dreije, de ploehe van Meertens tehen de ploehe van Blommaert…
Eliane heeft het druk. Met precieze zet ze de namen op een papiertje, doet die in een plastic ringetje en gooit ze in de mayonaise emmer die vandaag als lotingsschaal dient. Eliane is wedstrijdleider en een beetje de moeder van dit toernooi. Met schelle stem zorgt ze dat iedereen op tijd aan zijn of haar wedstrijd kan beginnen.

Op boane eehne, moe de ploehe van Pl’ddet speelj’n!
Het lijkt een sport zonder internationale allure, maar het zou zomaar kunnen dat volgend jaar het krulbollen op de internationale UNESCO lijst komt te staan. De provincie Zeeland heeft de sport aangemeld voor de titel, want het is volgens hen een uniek stukje historie. Op de lijst staan bijvoorbeeld al de Spaanse Flamengo, en ook het Turkse olieworstelen prijkt op de lijst. Waarom zou het krulbollen er niet op horen?

Op boane tweeje, kan d’n volhende bolle behinn.
Ik hoop alleen van harte dat wanneer het krulbollen de UNESCO lijst haalt, Eliane er met naam bij komt te staan. Zij zorgde ervoor dat het Open NK krulbollen als een geoliede machine verliep en wij een aantal prachtige soundbites rijker waren.

De uitzending is HIER terug te bekijken.

Het is de 11e van de 11e. Het moment dat ik m’n carnavalsmuziek weer onder het stof vandaan haal en dat de voorbereidingen op het machtige feest beginnen. Het is ook de dag dat de raad van elf zich bekend maakt voor het nieuwe carnavalsseizoen. Vanavond om precies 11 minuten over 11 zal de prins van Paerehat zich bekend maken. En daarna volgt direct zijn gevolg.

Nu is die bekendmaking de laatste jaren niet zo’n spannende aangelegenheid, want de prins is al jaren Richard de 1e. Maar bij die prins loopt altijd een nar en dat wordt spannend vanavond! Vorig jaar nam Nar Kees (Witkam) afscheid na 30. In die 30 jaar is Kees uitgegroeid tot een icoon. Ik mocht toen, bij zijn afscheid, een reportage draaien over zijn laatste carnaval.

Dit jaar komt er een nieuwe zot op Paerehat. Maar wie!? Er gonzen hier al weken verschillende namen over het dorp, maar de definitieve naam is nog steeds niet uitgelekt. En dat is knap op een dorp als ‘s-Heerenhoek. Geinig vind ik het wel, dat ook mijn naam meegaat in het roddelcircuit. Ik ben vele jaren terug jeugdnar geweest en heb dus enige ervaring. Tevens ben ik ook niet vies van een lolletje tijdens carnaval. Maar laat ik iedereen uit de droom helpen… ik word het dus niet! Mijn carnavalsgroep is net iets belangrijker dan deze functie. Én, de vele verplichtingen tijdens deze dagen spreken me eerlijk gezegd niet ontzettend aan.

Wie overblijven zijn nog zo’n 3 serieuze kandidaten, dus ik ben benieuwd. Vanavond rond kwart over 11 in Eetcafé de Meiden gaan we het weten. En wil jij ook getuige zijn van dit spannende moment, dan kan dat natuurlijk. Iedereen is van harte uitgenodigd en de Zware Jongens komen ook langs.

En dan is de kop eraf en kunnen we de komende maanden weer broeien op een tof idee voor de carnavalsoptocht en uitkijken naar 5 fantastische dagen.  MUZIEK!

Het is weer eens wat anders dan een bakfiets. Bak op het schroot, piano aan het voorwiel en spelen maar!

De Vlamingen omschrijven de Koppenbergcross als de Ronde van Vlaanderen voor het veldrijden. De mooiste en meest prestigieuze wedstrijd van het seizoen. En dat op de dag de dat Allerheiligen worden geëerd.

Het is dus eigenlijk de feestdag waar stil wordt gestaan bij de martelaren van het Christendom. In Nederland is het al sinds 1960 geen feestdag meer en ook bij onze zuiderburen staat deze dag te wankelen. Want wie kent er nog 1 heilige of martelaar waar je een hele dag bij stil zou moeten staan?

Daar hebben de Vlamingen iets op verzonnen. Zij sturen 50 veldrijders naar de heilige wielergrond van de Koppenberg. Met veel gekreun en gepiep duwen de mannen zich 11 keer 23 % omhoog over soppige grasvelden vol verse koeienvlaaien. Wie als eerste na 11 rondjes weer bij de finish is mag zich deze dag de allerheiligste noemen. Win je op de Koppenberg, dan staat er over je hele seizoen al een heilig kruisje.

En er zijn nog meer raakvlakken, want de mogelijke heiligen die moeten worden besprenkelt met wijwater en bewierookt met organische stoffen. In de cross komt het wierook alleen vanaf een Camelsigaret en de besprenkeling geschied uit een verse pint van Primus Haacht. Het is een katholiek feest in een nieuw jasje, maar het werkt wanneer je ziet dat er 25.000 mensen op afkomen en ook nog eens zo’n 2 miljoen voor de buis zijn gekluisterd. Het Christendom kan er op deze manier nog zo’n 100′en jaren tegenaan.

Kevin Pauwels mag zich een jaar lang de allerheiligste noemen. Sven Nys en Zdenik Stybar waren vandaag de beste martelaren.

​Het heeft even geduurd, maar sinds gister is de gratis Omroep Zeeland app voor iPhone en Anroid beschikbaar. Ik heb er nu een dagje mee gespeeld en ben er blij mee. De app is overzichtelijk, snel en heeft een aantal handige opties. Zo is het delen van een artikel simpel door de ‘doorstuur button’ linksonderin bij nieuwsberichten. Binnen 2 klikken staat het bericht op facebook of twitter.

De tofste functie vind ik de mogelijkheid om pushberichten te ontvangen bij Breaking News. Een term die eigenlijk nog eens een keer verzeeeuwst moet worden. Ik kwam niet verder dan: “Hosternokke, ei’jt a uhore nieuws,” of, “Noe breekt m’n klomp nieuws.” Iemand een beter idee?

De twee andere grote functies zijn het live bekijken van de tv-uitzending of luisteren naar Omroep Zeeland radio. Hier in huis loopt de tv-uitzending vlekkeloos, maar ik vernam dat er een aantal mensen wat problemen hadden bij het bekijken van de feed. Ik weet van collega’s dat er hard aan wordt gewerkt om dit probleem op te lossen.

Nu is de app op zichzelf niet helemaal nieuwe, want deze app is een samenwerking tussen verschillende regionale omroepen. Een aantal brachten deze al een half jaar geleden uit. Die van Omroep Zeeland is, met nog een aantal omroepen, wat later gekomen. Maar, ik weet van collega’s dat de app voor de iPad niet lang op zich zal laten wachten en dat heeft nog geen 1 regionale.

UITZENDING GEMIST: DE SLAG OM DE ARABISCHE KIJKER

De revolutie in Egypte wordt grotendeels toegeschreven aan de grote impact van de sociale media. Maar wat voor invloed hadden de nieuwszenders Al Jazeera en, het minder bekende, Alarabiya in het conflict?

Tegenlicht ging naar Caïro en laat zien hoe belangrijk deze omroepen zijn geweest in de revolutie. Een rol die misschien nog wel groter is geweest dan we nu denken. Ik heb bijvoorbeeld nooit geweten dat Al Jazeera gefinancierd wordt door de Emir van Qatar. En laat die Emir nu een hekel hebben aan Moebarak en zijn regime. Het geeft het verhaal een compleet andere invalshoek.

‘De slag om de Arabische kijker,’ een bijzonder goede documentaire en een ‘must see’ voor mensen die geïnteresseerd zijn in nieuws. Waar ligt de grens van onafhankelijke journalistiek? Het geeft in ieder geval een mooi inkijkje in het journalistenbestaan in het Midden-Oosten.

Vreemd genoeg rijden we eigenlijk altijd naar Antwerpen of Brugge wanneer we een Vlaamse stad bezoeken. Waarom laten we Gent toch iedere keer links liggen?

Gent is leuk, lief en mooi. Niet het trotse zoals Brugge, of het bonkige als Antwerpen. Gent zit er tussenin en staat niet zo stil bij zijn uitstraling. Waarschijnlijk daardoor is deze stad eigenlijk de meest Vlaamse stad die er is. Mooie gebouwen, lieve mensen en bourgondisch zoals Vlaanderen hoort te zijn.

Een eindredacteur is de kapitein op het nieuwsschip. Hij of zij bepaald wat er in de uitzending komt, speurt naar fouten in items, biedt mogelijkheden aan verslaggevers en kiest de volgorde van de uitzending. Een regisseur is hoofd-uitzending en bepaalt welke camera’s er geschakeld worden, stuurt de ploeg aan én houdt in de gaten of al het nieuws in een bepaalde tijd past.

Het laatste is vaak een gevecht tussen eindredacteur en regisseur. Maar wel een leuk gevecht. “Ik wil da d’r echt in hebben,” roept ze met een lachende toon. “Maar dan moet je een ander item ècht laten vallen, ” roep ik haar na. Ze stoot haar collega aan. “Reken jij nou eens even mee!? Past dat noe in 12 minuten?” Vier zoekende ogen rekenen alles nog eens na. De regisseur staat lijdzaam toe te kijken en weet dat dit echt niet gaat passen.

Het is 9 over 6. Er loopt een item en er staat nog een item klaar van 2 minuten. Mijn water begint te klotsen, “Da ga niet passen!!” roep ik haar toe. Het is even stil. “Zeg Ariane,” roept ze de presentatrice toe. “Wil je in de volgende presentatietekst de 3e regel weglaten? En de eindpresentatie. Opschieten ermee! Lees ‘m maar lekker door!”

De laatste presentatie is gedaan, de eindleader loopt. 11 minuut 58, 11 minuut 59… “KLAAR!” Met een aanzet, komt ze uit haar stoel, en het lijkt of hier juist de wereldbeker is gewonnen. “YES! YEESSS!! YEEEEEESSSSSS!!!! Het is haar verdorie wederom gelukt om de maximaal 12 minuten optimaal te gebruiken. Een rekenwonder? Gevoel voor timing? Ik hou het gewoon op puur geluk. Maar wel geluk waar heerlijk mee is samen te werken!

Vestje… ‘t goa je hoed éé! En wanneer het eens op timing aankomt dan weet ik zeker dat het goed gaat komen in je volgende uitdaging!

Zeg heren. Wassen jullie je handen na iedere poep- of plasbeurt? Even eerlijk! Nee hè!? Wanneer ik op een openbaar toilet in Nederland sta (nooit zit trouwens) valt het mij op hoe weinig mannen hun handen wassen na een boodschap. Wat is dat toch? Iedereen leerde vroeger van die lieve lagere schooljuf: ‘na het plassen, handen wassen’?

Amerika is het walhalla van het handen wassen. Bordjes met het vriendelijke verzoek hangen in ieder toilet, maar dat is eigenlijk voor de sier. Iedereen doet het. In die 2,5 week heb ik maar 1 man gezien die niet zijn handen wastte na het zeiken. Meneer werd door de rest van de bezoekers vreemd nagekeken toen hij in 1 streep van het urinoir naar de uitgang liep.

Geen idee waar dat hygiënische gedoe van de Amerikanen vandaan komt, maar lekker is het. In de US ben je niet bang om iemand een hand te geven zonder er bij na te denken dat er net een waterval van urine over is gegaan. Ik krijg het hier al vaak spaans benauwd wanneer een winkelbediende mijn broodje met blote handjes uit de vitrine pakt.

Nu lijkt het misschien wat hygiënisch gereutel van mijn kant, maar jaarlijks overlijden er zo’n miljoen kinderen door het niet handen wassen (BRON). Het zijn feiten om toch even over na te denken. In Nederland gaat men pas weer tot actie over wanneer er een globaal griepje deze kant op komt waaien. Doe het toch verdorie altijd. En nu niet ineens de handen gaan wassen in onschuld, want daar helpt geen 1 zeepje tegen.

* Dag 1: Brussel – Harrisburg
* Dag 2: Hersheypark
* Dag 3: Harrisburg – Blue Ridge Mountains
* Dag 4: Blue Ridge Mountain
* Dag 5: Busch Gardens
* Dag 6: Williamsburg Virginia
* Dag 7: Op naar Washington
* Dag 8: Washington DC
* Dag 9: Amish Country
* Dag 10: De grootste mall van de USA
* Dag 11: New York Part 1
* Dag 12: New York Part 2
* Dag 13: New York – Boston
* Dag 14: Boston
* Dag 15: Salem – Newark

Nou, Marieke en Daan… na zoveel jaren gezeur heeft Jes het dan eindelijk gedaan!

‘I fixed it’ is een onderdeel van de populaire Amerikaanse site Failblog. Het is zelfs zo populair dat ze een eigen fotoboek hebben uitgebracht. En niet onverdiend, want in de boekenwinkel Barnes & Noble zagen we dat het één van de best verkopende boeken is.

Eens kijken of mijn inzending in ieder geval op de site komt te staan.

LEES OOK:
* SALEM – NEWARK
* BOSTON

Ons voorlaatste hotelletje van deze vakantie met de KIA waar we bijna 2500 km mee hebben gereden. Hij raakt een beetje vies, dus het wordt tijd dat we ‘m inruilen.

Vandaag rijden we nog even stukje noordelijker naar Salem. Het dorp is beroemd geworden door de heksenprocessie die er in 1692 werden gehouden. Er werden 9 heksen opgehangen die werden verdacht van hekserij.

Vandaag de dag is plaatstje veranderd in een toeristische attractie waar alles in het teken staat van heksen. In het dorp een aantal standbeelden, die aan de tijd herinneren en een drietal musea waar je historie kunt bekijken.

Het is opvallend hoeveel andere types hier rond lopen. Het lijkt wel een bedvaartsoord voor mensen die helemaal gek zijn van de dood. Veel zwarte gewaden, zwarte make-up en tatoo’s met doodskoppen en duivels. Zou zij vanavond op de brandstapel gaan?

Midden in het dorp is naast de begraafplaats een groot gedenkteken aan de overleden heksen. Na overlijden werden ze in een massagraf gegooid en dat vonden de inwoners van Salem toch wel schrijnend. 15 jaar geleden werd daarom dit gedenkteken gemaakt die gefinancierd werd door de inwoners van Salem.

Het dorp wordt ook vaak gebruikt voor films en boeken. Wanneer je sommige huizen ziet snap je dat wel, want het is er soms spooky!

Rond een uur of 2 rijden we terug naar New York. Nog even een flinke rit van zo’n 4,5 uur. We komen rond een uurtje of 8 aan, eten wat en gaan onze laatste nacht in de US in.

Vanmorgen werden we wakker met zicht op vliegveld Newark vanwaar we straks vertrekken. We hebben weer een prachtige vakantie achter de rug. Prachtige momenten en foto’s te over endus wordt er de komende tijd nog regelmatig geblogd over de USA op deze plek. Ik heb net even bij de statistieken gekeken en er is ontzettend veel (mee)gekeken naar de verslagjes. Wij hebben het graag gedaan, want een blog is altijd een goede herinnering aan een vakantie. En waarom zou je dat niet met anderen delen?